Το ρόβερ Curiosity στον Άρη ανίχνευσε μεθάνιο που υπονοεί την πιθανότητα ζωής

Στον Άρη φαίνεται κρύβεται μεγάλη ποσότητα του μεθανίου, που πρέπει να αποτελεί σημάδι των μικροβίων που ζουν στον πλανήτη σήμερα. Σε μια μέτρηση που λήφθηκε την περασμένη Τετάρτη, το ρόβερ Curiosity της NASA ανακάλυψε εκπληκτικά υψηλές ποσότητες μεθανίου στην ατμόσφαιρα του Άρη, ένα αέριο που στη Γη παράγεται συνήθως από τους ζωντανούς οργανισμούς. Οι επιστήμονες της αποστολής συζήτησαν με ενθουσιασμό τις ειδήσεις αυτές.

Προς εκτόξευση το πειραματικό «ηλιακό ιστιοφόρο» LightSail 2

Η μικρή διαστημοσυσκευή, το «ηλιακό ιστιοφόρο» LightSail 2 της αμερικανικής Πλανητικής Εταιρείας, έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί στις 25 Ιουνίου (06:30 ώρα Ελλάδας) με έναν πύραυλο Falcon Heavy της Space X από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα πως τα ιστιοφόρα της θάλασσας έχουν τον αέρα στα πανιά τους για να τα σπρώχνει, έτσι και στο διάστημα ο ηλιακός «άνεμος» μπορεί να αποτελεί την κινητήρια δύναμη για ένα σκάφος.

Εντοπίστηκαν δύο πλανήτες σαν τη Γη γύρω από ένα κοντινό άστρο

Φαίνεται πως υπάρχουν πολλοί περισσότεροι πλανήτες κοντά στη Γη, οι οποίοι θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή από ότι αρχικά φανταζόμασταν. Μια ομάδα επιστημόνων ανακάλυψε δύο πλανήτες οι οποίοι βρίσκονται στην κατάλληλη απόσταση από τα δικά τους γονικά άστρα, στη «Ζώνη της Ζωής (ή τη ζώνη της Χρυσομαλλούσας – Goldlocks Zone)» όπως αποκαλείται, ώστε να μπορεί να διατηρηθεί στην επιφάνειά τους νερό σε υγρή μορφή χωρίς να εξατμιστεί ή να παγώσει. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως σε εκείνα τα αστέρια θα μπορούσε -υπό προϋποθέσεις- να αναπτυχθεί ζωή.

Το πρόγραμμα Breakthrough Listen απέτυχε να βρει ίχνη εξωγήινων γύρω από 1.327 άστρα

Το πρόγραμμα Breakthrough Listen επρόκειτο για την πιο εκτεταμένη και φιλόδοξη αναζήτηση εξωγήινων μέχρι σήμερα, αλλά αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα να αναζητάς βελόνα στα άχυρα.

Έχουμε ένα πρόβλημα με την προτεινόμενη αστρική πηγή του χρυσού στη Γη

Η προέλευση των βαρέων στοιχείων του Ηλιακού Συστήματος, όπως ο χρυσός και η πλατίνα, αποτέλεσε πηγή μεγάλου ενδιαφέροντος για τους αστρονόμους. Μία από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες είναι ότι διασκορπίστηκαν στο διάστημα μετά από συγκρούσεις άστρων νετρονίων. Νέα έρευνα, ωστόσο, έχει βρει μια άλλη προέλευση: ένα είδος αστραπιαίας κοσμικής έκρηξης, μια ειδική υπερκαινοφανή έκρηξη. Αυτές, ισχυρίζονται οι ερευνητές, θα μπορούσαν να ευθύνονται για τουλάχιστον το 80% των βαριών στοιχείων του Σύμπαντος.

Τεράστια μυστηριώδης μεταλλική μάζα κάτω από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης

Κάτι πολύ παράξενο και πολύ πυκνό κρύβεται στα έγκατα της Σελήνης. Μια μυστηριώδης -πιθανότατα μεταλλική- ανώμαλη μάζα τεραστίων διαστάσεων εντοπίσθηκε κάτω από την επιφάνεια της «σκοτεινής» (μόνιμα αόρατης από τη Γη) πλευράς του φεγγαριού. Βρίσκεται κάτω από τον μεγαλύτερο κρατήρα πρόσκρουσης του ηλιακού μας συστήματος, τη σεληνιακή λεκάνη Νοτίου Πόλου-‘Αιτκεν, διαμέτρου περίπου 2.000 χιλιομέτρων.

Ανακαλύφθηκε τεράστια ζώνη ραδιο-εκπομπών μήκους 10 εκατ. ετών φωτός που συνδέει δύο σμήνη γαλαξιών

Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακάλυψαν μια τεράστια ζώνη ραδιο-εκπομπών, μήκους δέκα εκατομμυρίων ετών φωτός, η οποία σαν γέφυρα συνδέει δύο σμήνη γαλαξιών που αργά οδεύουν σε σύγκρουση μεταξύ τους. Το φαινόμενο αποδίδεται στην ύπαρξη ενός διαγαλαξιακού μαγνητικού πεδίου, η πρώτη φορά που ανακαλύπτεται ένα τέτοιο φαινόμενο και σε τέτοια κλίμακα στο σύμπαν.
Η ανακάλυψη, η οποία έγινε με χρήση της διάταξης ραδιοτηλεσκοπίων LOFAR (Low-Frequency Array) με έδρα την Ολλανδία, που περιλαμβάνει 25.000 κεραίες διάσπαρτες σε 51 τοποθεσίες, με επικεφαλής την αστρονόμο Federica Govoni του Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής στο Κάλιαρι της Ιταλίας.

Δορυφόροι μεγέθους κράκερ: 105 σε τροχιά με μία εκτόξευση

Επιδεικνύοντας ένα νέο είδος διαστημικής τεχνολογίας, 105 από τους μικρότερους δορυφόρους που υπάρχουν στον κόσμο τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη, στέλνοντας σύντομα σήματα τηλεμετρίας σε σταθμό στο Cornell University. Ομάδα μηχανικών από το Stanford University και το Ames Research Center της NASA είχαν την πρώτη επαφή με τους μικρούς δορυφόρους- ονόματι Sprite ChipSats, τη νύχτα της 19ης Μαρτίου, μία ημέρα αφού απελευθερώθηκαν από το διαστημόπλοιο- φορέα τους, KickSat-2: Ένα μικρό δορυφόρο κλάσης CubeSat, μεγέθους κουτιού παπουτσιών. Έκτοτε, η ομάδα εργάζεται για την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της ανάλυσης των δεδομένων της αποστολής – ένα σημαντικό επίτευγμα για τους μηχανικούς που άρχισαν να δουλεύουν πάνω στο εν λόγω project το 2011 στο Cornell.

Προτείνετε όνομα στο άστρο ΗΑΤ-Ρ-42 και τον εξωπλανήτη του

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) ξεκίνησε μια διεθνή εκστρατεία, η οποία δίνει το δικαίωμα σε πολλές χώρες να δώσουν όνομα σε ένα επιλεγμένο εξωπλανήτη και στο μητρικό άστρο του. Η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες που συμμετέχει στην «υιοθεσία» και στα «βαφτίσια».
Ο διαγωνισμός στην Ελλάδα θα είναι ανοικτός από σήμερα και μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου για όλους μέσω της ιστοσελίδας: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeHfnzzrJ2TBMH6iq6gsO1-pwsv5_JAkUcWsK-hihuqqjCiFw/viewform

Ανακαλύφθηκε νερό σε μορφή πάγου στον βόρειο πόλο του Άρη

Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν σημαντικά υπολείμματα νερού σε μορφή πάγου, θαμμένα σε βάθος περίπου ενάμισι χιλιομέτρου κάτω από την άμμο στο βόρειο πόλο του Άρη. Οι ερευνητές των πανεπιστημίων στο Όστιν και της Αριζόνα, ανέλυσαν στοιχεία από το δορυφόρο MRO της NASA που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον «κόκκινο» πλανήτη εδώ και χρόνια. Το όργανο ραντάρ SHARAD της διαστημοσυσκευής μπορεί να διεισδύσει σε βάθος έως περίπου δύο χιλιομέτρων κάτω από την αρειανή επιφάνεια.

Το μυστήριο της ασυμμετρίας του φεγγαριού ίσως οφείλεται σε σύγκρουση με ένα πλανήτη-νάνο

Το φεγγάρι μας δεν είναι στρογγυλό. Είναι ένα ασύμμετρο ουράνιο σώμα, με χαρακτηριστικά ξένα ως προς τη Γη και πολύ διαφορετικά ανάμεσα στα δύο ημισφαίριά του. Για πολλές δεκαετίες και οπωσδήποτε πριν τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τις διαστημικές αποστολές, οι επιστήμονες είχαν τη δυνατότητα να μελετήσουν μόνο τη μία πλευρά της Σελήνης. Η «σκοτεινή πλευρά» παρέμενε ένα μυστήριο, καθώς το ουράνιο αντικείμενο στεκόταν ακίνητο, ως προς τον άξονά του και απέναντι στη Γη.

Πώς θα είναι οι πόλεις στους άλλους πλανήτες

Τα φιλόδοξα σχέδιά του για τη δημιουργία πλωτών διαστημικών αποικιών, όπου οι άνθρωποι θα ζουν σε τροχιά με κλίμα που «θα μοιάζει εκείνο της καλύτερης μέρας στο Μάουι όλο το χρόνο», αποκάλυψε ο Τζεφ Μπέζος σε συνέντευξη στην Ουάσιγκτον, κατά την παρουσίαση της νέας μεγάλης και λαμπερής σεληνιακής ακάτου, της Blue Moon, με την οποία σκοπεύει να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη έως το τέλος του 2024.

Η Σελήνη παραμένει τεκτονικά ενεργή και γεννά σεισμούς

Η Σελήνη πιθανότατα παραμένει ενεργή τεκτονικά, όπως η Γη και δεν είναι ένα αδρανές γεωλογικά σώμα, όπως κάποτε πίστευαν οι επιστήμονες. Αυτό δείχνουν νέες αναλύσεις των σεισμών που είχαν καταγράψει οι σεισμογράφοι, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί από τους αστροναύτες των αποστολών «Απόλλων» της NASA και λειτούργησαν στο φεγγάρι από το 1969 έως το 1977.

Νερό βρέθηκε σε δείγματα από τον αστεροειδή Itokawa

Δύο κοσμοχημικοί στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα έχουν κάνει τις πρώτες μετρήσεις για την παρουσία νερού στα δείγματα που συλλέχθηκαν από το Ιαπωνικό σκάφος Hayabusa, από την επιφάνεια του αστεροειδούς Itokawa. Τα δείγματα προήλθαν από μια ομαλή και σκονισμένη περιοχή στη μέση του Itokawa, που ονομάζεται Sea of ​​Muses. Τα ευρήματα της ομάδας υποδηλώνουν ότι οι πτώσεις παρόμοιων αστεροειδών πάνω στη Γη στην πρώιμη ιστορία της, θα μπορούσαν να έχουν παραδώσει το ήμισυ του ωκεάνιου νερού του πλανήτη μας.

Η NASA ετοιμάζει την αποστολή DART για την αντιμετώπιση ενός αστεροειδή που θα βρεθεί σε πορεία σύγκρουσης με τη Γη

Μπορεί η ανθρωπότητα να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις περισσότερες φυσικές καταστροφές, υπάρχουν κάποιες για τις οποίες δεν έχει προετοιμαστεί καταλλήλως. Μία από αυτές είναι και η σύγκρουση ενός αστεροειδή με τη Γη. Η NASA είναι αποφασισμένη να δώσει λύση στο πρόβλημα και για αυτόν ακριβώς το λόγο προχώρησε σε συνεργασία με την ιδιωτική εταιρεία αεροδιαστημικής τεχνολογίας SpaceX.

Η σκοτεινή ύλη περνά άλλη μια δοκιμή για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξή της

Η σκοτεινή ύλη είναι μια υποθετική μορφή ύλης που θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει περίπου το 85% της ύλης στο σύμπαν και περίπου το 1/4 της συνολικής ενεργειακής πυκνότητάς του. Η πλειοψηφία της σκοτεινής ύλης θεωρείται ότι είναι μη βαρυονική, ενδεχομένως αποτελούμενη από μερικά μέχρι τώρα μη ανακαλυφθέντα υποατομικά σωματίδια, όπως είναι τα WIMP’s. Πιστεύεται ότι η επίδραση της συγκρατεί ενωμένους τους γαλαξίες, ενώ τελευταία πέρασε ακόμη ένα πειραματικό τεστ για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξή της.

Βαρυτικά κύματα υπαινίσσονται ότι μια μαύρη τρύπα καταβροχθίζει ένα άστρο νετρονίων

Τα παρατηρητήρια βαρυτικών κυμάτων LIGO και VIRGO έχουν εντοπίσει βαρυτικά κύματα ασυνήθιστου τύπου, που μπορεί να είναι η πρώτη ανίχνευση μιας μαύρης τρύπας που καταβροχθίζει ένα άστρο νετρονίων, 500 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Εάν επιβεβαιωθεί, θα ήταν η πρώτη απόδειξη της ύπαρξης τέτοιων δυαδικών συστημάτων. Τα νέα έρχονται μόλις μια μέρα αφού οι αστρονόμοι είχαν εντοπίσει βαρυτικά κύματα από τη συγχώνευση δύο αστέρων με νετρόνια για δεύτερη φορά.

Το μυστήριο του ρυθμού διαστολής του σύμπαντος διευρύνεται με τα νέα δεδομένα του Hubble

Οι αστρονόμοι με τη βοήθεια των δεδομένων που πήραν πρόσφατα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, λένε ότι ανακάλυψαν μια απόκλιση μεταξύ των δύο βασικών τεχνικών για τη μέτρηση του ρυθμού επέκτασης του σύμπαντος. Η πρόσφατη μελέτη που μέτρησε ξανά τη σταθερά H του Hubble, 74 km/sec/Megaparsec, και μείωσε έτσι την αβεβαιότητα, ενισχύει όμως την υπόθεση ότι ίσως χρειαστούν νέες θεωρίες για να εξηγήσουν τις δυνάμεις που έχουν διαμορφώσει τον Κόσμο.

Πλανήτης Αφροδίτη: Συζητούν την επιστροφή στην κόλαση

Όλοι συζητούν για το πότε η ανθρωπότητα θα «πατήσει πόδι» στον ‘Αρη, όμως μερικοί επιστήμονες δεν έχουν βγάλει από το μυαλό τους έναν άλλο στόχο: μια νέα αποστολή στην «κολασμένη» Αφροδίτη, τον πιο καυτό και πιο πνιγηρό πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, όπου η θερμοκρασία φθάνει τους 470 βαθμούς Κελσίου, αρκετούς για να λιώσει μέταλλα.

Η φύση είναι πολύ πιο αλλόκοτη από τη φαντασία

Η συζήτηση που έγινε την περασμένη εβδομάδα με αφορμή την πρώτη, ιστορική φωτογραφία μαύρης τρύπας στο Διάστημα είχε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: ότι επιβεβαιώθηκε για ακόμη μία φορά η Θεωρία της Γενικής Σχετικότητας που ο Αϊνστάιν διατύπωσε το 1915. Έτσι είναι. Όμως μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία ξεχάσαμε ένα όνομα: αυτό του Karl Schwartzild.