80 έτη φωτός μακριά βρέθηκε ο πρώτος γιγάντιος εξωπλανήτης γύρω από ένα λευκό νάνο άστρο

Μία διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε βάσιμες ενδείξεις για την ύπαρξη ενός άθικτου γιγάντιου εξωπλανήτη γύρω από ένα λευκό νάνο, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά. Ο πλανήτης με την ονομασία WD 1856b, που έχει θερμοκρασία έως 17 βαθμών Κελσίου (περίπου η μέση θερμοκρασία στη Γη), εκτιμάται ότι έχει μέγεθος μεγαλύτερο ακόμη και από τον Δία, τον μεγαλύτερο πλανήτη του δικού μας ηλιακού συστήματος, ενώ ευρίσκεται σε απόσταση 80 ετών φωτός από τη Γη, στο βόρειο αστερισμό του Δράκοντα.

Οι παρατηρήσεις του Hubble προτείνουν ένα συστατικό που λείπει στις θεωρίες της Σκοτεινής Ύλης

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν ότι μπορεί να υπάρχει ένα συστατικό που λείπει στην κοσμική συνταγή μας για το πώς συμπεριφέρεται η σκοτεινή ύλη. Γιατί έχουν ανακαλύψει μια ασυμφωνία μεταξύ των θεωρητικών μοντέλων για το πώς η σκοτεινή ύλη πρέπει να κατανέμεται στα σμήνη γαλαξιών και τις παρατηρήσεις για τη δέσμευση της σκοτεινής ύλης στα σμήνη.

Το πάλσαρ GRO J1008-57 έχει το ισχυρότερο μαγνητικό πεδίο στο σύμπαν που γνωρίζουμε

Το ισχυρότερο μαγνητικό πεδίο που έχει παρατηρηθεί ποτέ στο σύμπαν εντόπισαν αστρονόμοι, με βάση παρατηρήσεις του Κινέζικου δορυφόρου Insight-HXMT. Όπως ανακοινώθηκε οι αστρονόμοι πραγματοποίησαν εκτενείς παρατηρήσεις του πάλσαρ GRO J1008-57 και ανακάλυψαν ένα μαγνητικό πεδίο περίπου ενός δισεκατομμυρίων Tesla στην επιφάνεια ενός αστέρα νετρονίων. Πρόκειται για το ισχυρότερο – μακράν- μαγνητικό πεδίο που έχει επιβεβαιωμένα εντοπιστεί στο σύμπαν.

Επιστήμονες εντοπίζουν μυστηριώδη μαύρη τρύπα «ενδιάμεσης μάζας»

Οι επιστήμονες με επικεφαλής τον Σταύρο Κατσάνεβα ανακοίνωσαν την ανακάλυψη μιας μαύρης τρύπας – της παλαιότερης που εντοπίστηκε ποτέ – που δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει σύμφωνα με την τρέχουσα κατανόηση των κοσμικών τεράτων, που είναι τόσο πυκνές που ούτε το φως μπορεί να ξεφύγει από τη βαρυτική τους έλξη.

Εντόπισαν ένα σύστημα στον Ωρίωνα με τρία άστρα και έναν πλανήτη που δεν γνωρίζει ποτέ το σκοτάδι

Τα ηλιακά συστήματα όπως το δικό μας γενικά σχηματίζονται με όλους τους πλανήτες τους σε τροχιά γύρω από τον ήλιο τους στο ίδιο όμως σχεδόν επίπεδο. Αλλά, όπως διαπίστωσε μια διεθνής ομάδα επιστημόνων, σε μια νέα μελέτη, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Έτσι, ομάδες αστεριών μπορούν να σχίσουν τον περιαστρικό πρωτοπλανητικό δίσκο τους (από τον οποίο σχηματίζονται οι πλανήτες), αφήνοντας πίσω τους στρεβλωμένους, μη ευθυγραμμισμένους δακτυλίους.

Οι ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων συνέλαβαν την πιο μεγάλη και μακρινή συγχώνευση δύο μαύρων τρυπών

Η κατακλυσμική σύγκρουση και συγχώνευση δύο μαύρων τρυπών, των πιο μακρινών και με μεγαλύτερη μάζα μέχρι σήμερα που έχουν ανακαλυφθεί με τη βοήθεια των βαρυτικών κυμάτων, είναι το νέο επίτευγμα των ανιχνευτών LIGO και VIRGO. Από τη σύγκρουση, που συνέβη όταν το σύμπαν είχε σχεδόν τη μισή σημερινή ηλικία του, περίπου επτά δισεκατομμύρια έτη, προέκυψε μια μαύρη τρύπα με μάζα όσο 142 ήλιοι, ενώ παράλληλα στο σύμπαν εκτοξεύθηκαν βαρυτικά κύματα με ενέργεια όσο οκτώ ήλιοι.

Θα μπορούσε ο Πλανήτης-9 να είναι μια αρχέγονη μαύρη τρύπα;

Για αρκετά χρόνια, οι αστρονόμοι και οι κοσμολόγοι έχουν υπόθεσει την ύπαρξη ενός επιπλέον πλανήτη με μάζα 10 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της Γης, που βρίσκεται στις εξόχως απόκεντρες περιοχές του ηλιακού συστήματος. Αυτός ο υποθετικός πλανήτης, ονομαζόμενος Planet 9, θα μπορούσε να είναι η πηγή βαρυτικών επιδράσεων. που θα εξηγούσαν τα ασυνήθιστα μοτίβα στις τροχιές των μετα-ποσειδώνιων αντικειμένων (TNO) που επισημαίνονται από υπάρχοντα κοσμολογικά δεδομένα. Τα TNO είναι ουράνια σώματα που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο και βρίσκονται πέρα ​​από τον Ποσειδώνα.

Γιατί δεν φτάνουν τα κύματα βαρύτητας και το φως ταυτόχρονα;

Εάν οι ισχύοντες νόμοι της φυσικής μας είναι σωστοί, η ταχύτητα διάδοσης των βαρυτικών κυμάτων πρέπει να είναι ακριβώς ίση με την ταχύτητα του φωτός. Και όμως, όταν είδαμε την πρώτη συγχώνευση δύο άστρων νετρονίων στις 17 Αυγούστου 2017, τόσο με τα βαρυτικά κύματα όσο και με το φως (από ένα συμβάν 130 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας), τα κύματα βαρύτητας έφτασαν εδώ πρώτα σχεδόν 2 δευτερόλεπτα πιο νωρίς. Ποια είναι η εξήγηση;

Ο νάνος πλανήτης Δήμητρα έχει δεξαμενές αλμυρού νερού

Η Δήμητρα (Ceres), διαμέτρου περίπου 940 χιλιομέτρων, είναι το μεγαλύτερο σώμα στην κύρια ζώνη αστεροειδών. Το διαστημικό σκάφος Dawn της NASA χαρτογράφησε τον νάνο πλανήτη και βρήκε στοιχεία – μια περιοχή χαμηλής πυκνότητας του φλοιού (μπλε χρώμα) – μιας υπόγειας δεξαμενής αλμυρού νερού. Ένας κρατήρας που ονομάζεται Occator βρίσκεται στα αριστερά της μπλε περιοχής Αυτή η σύνθετη εικόνα δείχνει ανωμαλίες βαρύτητας (το κόκκινο έχει υψηλή, το μπλε έχει χαμηλή βαρύτητα) στη δεξιά πλευρά και τα πραγματικά χρώματα της Δήμητρας είναι στα αριστερά της εικόνας.

Ένα από τα πιο λαμπρά άστρα: Άστρο Πιστόλι

Το 1997, αστρονόμοι από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA) με τη βοήθεια του Hubble προσδιόρισαν το πιο φωτεινότερο γνωστό αστέρι μέχρι τότε. Ένα αστέρι αληθινά ουράνιο μαμούθ, που είναι 25.000 έτη φωτός μακριά μας, ελευθερώνει μέχρι και 10 εκατομμύρια φορές την ενέργεια του ήλιου ενώ είναι τόσο μεγάλο που καλύπτει τη διάμετρο της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο.

Αειφανείς αστέρες

Αειφανείς αστέρες και κατ΄ επέκταση αειφανείς αστερισμοί, χαρακτηρίζονται αντίστοιχα οι αστέρες και οι αστερισμοί που παρατηρούνται συνεχώς, κατά τη φαινομενική περιστροφή της ουράνιας σφαίρας, ενώ παραμένουν πάνω από τον ορίζοντα του τόπου παρατήρησης εις τρόπον ώστε οι αστέρες αυτοί να μην ανατέλλουν ούτε να δύουν. Οι αειφανείς αστέρες είναι όσοι έχουν μια γωνιώδη απόσταση από τον ουράνιο πόλο μικρότερη από το πλάτος του τόπου παρατήρησης.

Αλήθειες, μύθοι και μυστήρια της μαύρης τρύπας

Ο Κόσμος πολύ πέρα ​​από τον πλανήτη μας είναι γεμάτος με πράγματα τόσο περίεργα και υπέροχα που μπορεί να είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι υπάρχουν. Ίσως το πιο περίεργο από όλα αυτά είναι οι μαύρες τρύπες – απύθμενοι λάκκοι που καταβροχθίζουν αστέρια, τροφοδοτούν τα κέντρα των γαλαξιών και στρεβλώνουν τον χώρο και χρόνο. Αν πλησιάσετε πολύ, αφήνεται τον χρόνο αυτό και δεν υπάρχει επιστροφή.

Σείριος, το πιο λαμπρό αστέρι του ουρανού

Ο Σείριος Α (Sirius) κατέχει ιδιαίτερα εξέχουσα θέση στη μυθολογία του ανθρώπινου πολιτισμού γιατί είναι το πιο λαμπρό άστρο στον ουρανό με φαινόμενο μέγεθος −1,47.. Είναι ένα διπλό αστέρι στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός και βρίσκεται σε απόσταση περίπου 8,7 έτη φωτός από τη Γη (είναι ο 3ος πιο κοντινός αστέρας στη Γη) όπως προσδιορίστηκε από τον δορυφόρο Ίππαρχος. Το όνομά του σημαίνει «φωτεινός» και είναι ένα λευκό αστέρι της κύριας ακολουθίας.

Το πιο παγωμένο αντικείμενο στο σύμπαν: Το νεφέλωμα Boomerang

Το σύμπαν είναι ένα απέραντο παγοκιβώτιο μέσα στο οποίο υπάρχουν μακρινά “νησιά” αφόρητης θερμότητας. Μέρη που θα μπορούσαν να θεωρηθούν άνετα – ούτε ζεστά ούτε κρύα – είναι τόσο σπάνια που ουσιαστικά δεν υπάρχουν. Φυσικά, ζούμε ευτυχώς σε έναν τέτοιο πλανήτη, το μόνο παράδειγμα πραγματικής μέτριας θερμοκρασίας σε ολόκληρο το γνωστό σύμπαν.

Εκτοξεύτηκε η αποστολή Mars 2020 που στέλνει το ρόβερ Perseverance στον Άρη

Η αποστολή Mars 2020 Perseverance (Υπομονή) της NASA είναι ήδη καθ’ οδόν προς τον Κόκκινο Πλανήτη, προκειμένου να αναζητήσει ίχνη αρχαίας ζωής και να συλλέξει δείγματα για να τα στείλει κάποτε πίσω στη Γη. Πρόκειται για το πιο εξελιγμένο όχημα που έχει αποσταλεί ποτέ στον Άρη, μαζί με το Ingenuity Mars Helicopter.

Το αστέρι του Scholz ήταν πολύ κοντά στον Ήλιο πριν 80.000 χρόνια

Αστέρι του Scholz ή WISE 0720-0846 είναι ένα αμυδρό δυαδικό αστρικό σύστημα 22 έτη φωτός από τον Ήλιο στον αστερισμό του Μονόκερου κοντά στο γαλαξιακό επίπεδο . Ανακαλύφθηκε το 2013 από τον αστρονόμο Ralf-Dieter Scholz και το 2015, ο Eric Mamajek και οι συνεργάτες του ανέφεραν πως το δυαδικό σύστημα πέρασε μέσα από το Νέφος του Oort στο Ηλιακό Σύστημα, πριν περίπου 80.000 χρόνια και ονομάστηκε Starz’s Star .

Θα μπορούσε ο μυστηριώδης 9ος πλανήτης να είναι μια μαύρη τρύπα στο μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ;

Οι επιστήμονες προσπαθούν να καταλάβουν αν μια μαύρη τρύπα μεγέθους ενός γκρέιπφρουτ κρύβεται πραγματικά στα όρια του εξωτερικού ηλιακού μας συστήματος. Γιατί τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει μια περίεργη ομαδοποίηση Μεταποσειδώνιων ή υπερποσειδώνιων αντικειμένων (TNO), τα οποία βρίσκονται στο μακρινό ηλιακό σύστημα.

Ανακαλύφθηκε μια γιγαντιαία δομή το Τείχος του Νότιου Πόλου που εκτείνεται σε 1,4 δισεκατομμύρια έτη φωτός

Ένας νέος τρισδιάστατος χάρτης του σύμπαντος αποκάλυψε κοντά στο νοτιότερο μέρος του γήινου ουρανού μία από τις μεγαλύτερες κοσμικές δομές που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ένα αδιανόητα μεγάλο «Τείχος» που εκτείνεται σε απόσταση 1,4 δισεκατομμυρίων ετών φωτός (ένα έτος φωτός είναι περίπου εννέα τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα) και περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες γαλαξίες.

Αστρονόμοι εντοπίζουν μια μη αναμενόμενη κατηγορία μυστηριωδών κυκλικών αντικειμένων στο διάστημα

Πρόσφατα εντοπίστηκαν τέσσερα παράξενα αντικείμενα, που ονομάστηκαν ORC , από τα ραδιοτηλεσκόπια και έχουν κάνει τους αστρονόμους να ξύνουν το κεφάλι τους. Όλα έχουν κυκλικό σχήμα και τρία είναι ιδιαίτερα φωτεινά γύρω από τις άκρες τους – όπως το δαχτυλίδι ή η φούσκα που είναι πιο αδιαφανή γύρω από τις άκρες.

Πλουσιότερη του αναμενομένου σε μέταλλα η Σελήνη, ενώ εκφράζονται αμφιβολίες για τις υπάρχουσες θεωρίες σχηματισμού της

Αυτό που άρχισε ως αναζήτηση πάγου σε κρατήρες των πόλων της Σελήνης εξελίχθηκε σε μια απρόσμενη ανακάλυψη που θα μπορούσε να ρίξει φως στην ιστορία του σχηματισμού της Σελήνης: Ερευνητές της υπεύθυνης ομάδας στο Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA βρήκαν νέα στοιχεία πως το υπέδαφος της Σελήνης ίσως να είναι πλουσιότερο σε μέταλλα, όπως ο σίδηρος και το τιτάνιο, από ό,τι πιστευόταν ως τώρα. Το εύρημα αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στο να διαμορφωθεί μια πιο ξεκάθαρη σύνδεση μεταξύ της Γης και της Σελήνης.