Η πιο ακριβής τιμή της σταθεράς του Hubble στενεύει τα περιθώρια για τις δυνατές εξηγήσεις της Σκοτεινής Ενέργειας

Ό,τι κι αν είναι η σκοτεινή ενέργεια τα περιθώρια για την εξήγηση της έχουν στενέψει μετά τις παρατηρήσεις του Hubble, που τελειοποίησαν τη μέτρηση του ρυθμού διαστολής του σύμπαντος με μια ακρίβεια όπου το σφάλμα είναι μικρότερο από 5%.

Advertisements

Τα καινοτόμα μεταλλικά υφαντά της NASA

Ο Raul Polit Casillas μεγάλωσε μέσα στα υφάσματα, μιας και η μητέρα του ήταν σχεδιάστρια μόδας στην Ισπανία. Ο μικρός είχε ανέκαθεν την απορία για το πώς χρησιμοποιούνται τα λογής υφάσματα στην υψηλή ραπτική, ένα πάθος που διατήρησε ακόμα και ως μηχανικός συστημάτων στο περιβόητο Jet Propulsion Laboratory (JPL) της NASA.

Μήπως βρίσκεται πολύ κοντά σε μας ένα άλλο σύμπαν

Από τη δεκαετία του 1960, οι αστρονόμοι έχουν επίγνωση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας υποβάθρου που διαποτίζει το σύμπαν. Γνωστή ως το Κοσμικό Υπόβαθρο Μικροκυμάτων (CMB), αυτή η ακτινοβολία είναι το αρχαιότερο φως στο Σύμπαν και ό, τι έχει απομείνει από το Big Bang. Μέχρι το 2004, οι αστρονόμοι είχαν, επίσης, επίγνωση του γεγονότος ότι μια μεγάλη περιοχή εντός της CMB φαίνεται να είναι ψυχρότερη από το περιβάλλον της.

Ζούμε σε μια φυσαλίδα: ο ήλιος και οι πλανήτες περιβάλλονται από μια σφαιρική ηλιοθήκη

Nέα δεδομένα από τις αποστολές της NASA Cassini, Voyager 1 και 2. Ο Ήλιος βρίσκεται στο κέντρο. Το Voyager 1 (επάνω) έχει περάσει στον μεσοαστρικό χώρο από τον Αύγουστο του 2012 και «αισθάνεται» τη ροή του μεσοαστρικού αερίου (κόκκινα βέλη) και το μεσοαστρικό μαγνητικό πεδίο (γκρι γραμμές), ενώ το Voyager 2 (κάτω) βρίσκεται ακόμη μέσα στην «ηλιοθήκη», έναν σχεδόν σφαιρικό φλοιό που λειτουργεί ως μια μεγάλης κλίμακας «δεξαμενή» πλάσματος και σηματοδοτεί την αλληλεπίδραση της ηλιακής «φυσαλίδας» με τον μεσοαστρικό χώρο. Η χρωματική κλίμακα δείχνει την κατανομή των ενεργητικών ουδετέρων ατόμων που καταγράφει το Cassini. Τα ενεργητικά ουδέτερα άτομα προκύπτουν από μια διαδικασία ανταλλαγής φορτίου μεταξύ ενεργητικών ιόντων και ουδέτερων σωματιδίων και μπορούν να λειτουργήσουν ως κομιστές σημαντικών πληροφοριών προερχόμενα από πολύ απομακρυσμένες περιοχές της ηλιόσφαιρας. (Δεξιά εικόνα): Σε αντίθεση με την παλαιότερη θεωρητική αντίληψη, η μορφή της ηλιόσφαιρας είναι περισσότερο συμμετρική και μοιάζει με μια σφαιρική «φυσαλίδα»

Η πιθανότητα ζωής στα φεγγάρια του Κρόνου

Περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, η ζωή εμφανίστηκε στον πλανήτη Γη. Δεν είμαστε απολύτως σίγουροι για το πώς προέκυψε η ζωή στη Γη, αλλά μια κοινή άποψη είναι ότι σχηματίστηκε πρώτα γύρω από υδροθερμικές αναβλύσεις, στους νέους ωκεανούς του πλανήτη μας. Αυτά τα ανοίγματα εξαερισμού έδωσαν όχι μόνο τη θερμική ενέργεια που χρειαζόταν για τη διατήρηση της ζωής όπως την ξέρουμε, αλλά ήταν επίσης και μια πλούσια πηγή χημικών ενώσεων, οι οποίες ίναι χρήσιμες στη διαμόρφωση ζωντανών οργανισμών. Ακόμα και σήμερα υδροθερμικοί αεραγωγοί σε βαθειά νερά, είναι πλούσιοι με μια μεγάλη ποικιλία της ζωής. Αν οι οπές εξαερισμού ήταν το “σπίτι” του δέντρου της ζωής πάνω στη Γη, παρόμοιες υδροθερμικές αναβλύσεις θα μπορούσαν να προωθήσουν τη ζωή. και σε άλλους κόσμους

Διαστημόπλοιο Cassini , το τέλος μίας εποχής

Στις 22 Απριλίου το διαστημόπλοιο Κασσίνι πραγματοποίησε το τελευταίο κοντινό πέρασμα από τον δορυφόρο Τιτάνα, και στις 26 Απριλίου θα κάνει τη πρώτη από μια σειρά βουτιές στο κενό των 2.400 χιλιομέτρων που χωρίζει τον πλανήτη και τον εσώτερο δακτύλιό του.

Υπολογιστικά μοντέλα έφεραν στο φως τον μηχανισμό πίσω από τις πρώτες ανιχνεύσεις βαρυτικών κυμάτων

Τον Σεπτέμβριο του 2015, το πείραμα advanced LIGO (aLIGO) έγραψε ιστορία στη φυσική, ανιχνεύοντας για πρώτη φορά βαρυτικά κύματα. Με αυτό τον τρόπο, επιβεβαίωσε έπειτα από 100 χρόνια την τελευταία πρόβλεψη της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας που δεν είχε επαληθευτεί, σύμφωνα με την οποία η κίνηση των σωμάτων δημιουργεί διαταραχές στο χωροχρονικό συνεχές, που διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός.

Όταν η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν ανέτρεπε το νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα

Ο νόμος του Νεύτωνα για τη βαρύτητα ήταν πολύ σημαντικός διότι ενσωμάτωνε σε μία σχέση όλα όσα είχαν προσπαθήσει να εξηγήσουν για το Ηλιακό Σύστημα ο Κοπέρνικος, ο Κέπλερ και ο Γαλιλαίος, ενώ έδωσε με ακρίβεια τις κινήσεις των πλανητών γύρω από τον ήλιο. Έτσι, αφού εξουσίαζε όλο το γνωστό σύμπαν οι φυσικοί υπέθεταν ότι το πρόβλημα της βαρύτητας είχε επιλυθεί και χρησιμοποιούσαν τον τύπο του Νεύτωνα για να εξηγήσουν τα πάντα, από την πτήση ενός βέλους μέχρι την τροχιά ενός κομήτη.

Η υπερ-Γαία LHS 1140b ο καλύτερος υποψήφιος εξωπλανήτης για την αναζήτηση ζωής

Για τους επιστήμονες που αναζητούν στο διάστημα εξωπλανήτες «φιλόξενους» στην ανάπτυξη ζωής, φαίνεται πως μία από τις μεγαλύτερες ελπίδες τους βρίσκεται σε απόσταση 40 ετών φωτός στον αστερισμό του Κήτους, και σε τροχιά γύρω από LHS 1140 – έναν αρκετά αμυδρό αστέρα, που κατατάσσεται στους ερυθρούς νάνους.

Αναπτύχθηκε μάζα που έχει υγρή μορφή, την σπρώχνεις μακριά και αυτή επιστρέφει

Είναι η πρώτη φορά που δημιουργείται στο εργαστήριο αρνητική μάζα, που φαίνεται να παραβιάζει το δεύτερο νόμο κίνησης του Νεύτωνα. Φυσικοί στις ΗΠΑ δημιούργησαν στο εργαστήριο μία ύλη με αρνητική μάζα, που κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα περίμενε κανείς από κάθε φυσικό αντικείμενο στον κόσμο: όταν της ασκείται μια δύναμη, αυτή δεν επιταχύνει προς την αντίθετη κατεύθυνση, αλλά έρχεται προς τα πίσω, δηλαδή προς εσένα. Ή όταν ωθείται προς τα δεξιά και αυτή πάει προς τα αριστερά.

Το Cassini ετοιμάζεται για βουτιά στο σύστημα του Κρόνου οπότε θα τον πλησιάσει όσο ποτέ τα τελευταία 13 χρόνια

Η αποστολή Cassini της NASA ετοιμάζεται για το τελευταίο κεφάλαιο, πλησιάζοντας τον Κρόνο περισσότερο από κάθε άλλη φορά στα 13 περίπου χρόνια που τον γυροφέρνει. Στις 22 Απριλίου το σκάφος θα πραγματοποιήσει το τελευταίο κοντινό πέρασμα από τον δορυφόρο Τιτάνα και στις 26 Απριλίου θα κάνει τη πρώτη από μια σειρά βουτιές στο κενό των 2.400 χιλιομέτρων που χωρίζει τον πλανήτη και τον εσώτερο δακτύλιό του.

Πέρα από τον χωροχρόνο του Αϊνστάιν: Καλώς ήλθατε στο χώρο των φάσεων

Δεν πάει και πολύ καιρός που μέχρι τότε πιστεύαμε ότι ο χώρος και ο χρόνος ήταν οι απόλυτες κι αμετάβλητες σκαλωσιές του σύμπαντος. Στη συνέχεια ήρθε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο οποίος έδειξε ότι διαφορετικοί παρατηρητές μπορούν να διαφωνούν σχετικά με το μήκος των αντικειμένων καθώς και την χρονική στιγμή των γεγονότων. Η θεωρία της σχετικότητας του ενοποίησε τον χώρο και τον χρόνο σε μια ενιαία οντότητα – τον χωροχρόνο. Αυτό σήμαινε ότι ο τρόπος που εμείς σκεφτόμαστε τον ιστό της πραγματικότητας δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος.

Το πείραμα LHCb βρίσκει νέα στοιχεία για μια πιθανή απόκλιση από το Καθιερωμένο Πρότυπο

Το πείραμα LHCb βρίσκει προκλητικές ανωμαλίες στον τρόπο με τον οποίο διασπώνται ορισμένα σωμάτια. Εάν επιβεβαιωθούν, θα είναι ένα σημάδι νέων φυσικών φαινομένων που δεν προβλέπονται από το Καθιερωμένο Πρότυπο της σωματιδιακής φυσικής. Τα σήματα που παρατηρήθηκαν είναι ακόμη σε οριακή στατιστική σημαντικότητα, αλλά ενισχύουν παρόμοια στοιχεία από προηγούμενες μελέτες. Προσεχή δεδομένα και αναλύσεις ελέγχου θα εδραιώσουν εάν αυτές ο ενδείξεις είναι πράγματι ρήγμα στο Καθιερωμένο Πρότυπο ή μια στατιστική διαταραχή.

Τι γίνεται αν υπάρχει ένα σύμπαν;

Ο Lee Smolin, θεωρητικός φυσικός στο Ινστιτούτο Perimeter του Καναδά, σε ένα άρθρο του εξηγεί γιατί οι θεωρίες της κοσμολογίας που δείχνουν ότι το δικό μας σύμπαν είναι ένα μόνο από τα πολλά που υπάρχουν – η γνωστή θεωρία του πολυσύμπαντος – και ταυτόχρονα επιβάλουν την αντίληψη ότι δεν υπάρχει χρόνος, είναι λανθασμένες.

Γιατί οι φυσικοί δεν μπορούν να αποφύγουν την περίπτωση της δημιουργίας

Πριν πέντε χρόνια κατά τη συνάντηση των πιο σημαντικών προσωπικοτήτων, έγιναν δύο τολμηρές προτάσεις που αποτελούν σοβαρή απειλή για την δεδομένη γνώση του σύμπαντος. Η μία πρόταση δείχνει ότι ένα προβληματικό αντικείμενο που ονομάζεται γυμνή ανωμαλία είναι πολύ πιο πιθανό να υπάρχει από ό,τι εκτιμούσαμε προηγουμένως. Η άλλη υποστηρίζει ότι το σύμπαν δεν είναι αιώνιο, οπότε ανασταίνει το ακανθώδες ζήτημα του πώς δόθηκε η ώθηση στην εκκίνηση του σύμπαντος, χωρίς το απαραίτητο χέρι ενός υπερφυσικού δημιουργού

Ο γαλαξίας του Πιγκουίνου με το Αυγό

Ο σπειροειδής γαλαξίας NGC 2936 είναι ένας από τους δύο γαλαξίες που σχηματίζουν το δυαδικό σύμπλεγμα ARP 142, στον αστερισμό της Ύδρας. Είναι γνωστός ως γαλαξίας των πιγκουίνων επειδή του μοιάζει. Ο σπειροειδής αυτός γαλαξίας απομακρύνεται από εμάς με περίπου 6.989 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο – μαζί με τον μικρότερο ελλειπτικό σύντροφος του, τον NGC 2937 – που υποχωρεί από μας με μια ταχύτητα περίπου 6.806 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο – στο κάτω αριστερό μέρος αυτής της εικόνας.

Ερευνητές απεικονίζουν για πρώτη φορά ιστό σκοτεινής ύλης που συνδέει γαλαξίες

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Waterloo, στον Καναδά, κατάφεραν να αποτυπώσουν την πρώτη σύνθετη εικόνα μιας γέφυρας σκοτεινής ύλης που συνδέει δυο γαλαξίες. Η σύνθετη εικόνα, που συνδυάζει έναν αριθμό μεμονωμένων εικόνων, επιβεβαιώνει τις προβλέψεις ότι οι γαλαξίες στο σύμπαν είναι δεμένοι μαζί μέσω ενός κοσμικού ιστού που συνδέεται με σκοτεινή ύλη που μέχρι τώρα παρέμενε απαρατήρητη

Πώς να ξεχωρίσεις τα βασικά στον νυχτερινό ουρανό

Πού είναι η Μεγάλη Άρκτος; Πώς βρίσκουμε τον Ωρίωνα; Τα βασικά της αστρο-παρατήρησης, η γνώση πέντε-έξι βασικών αστερισμών.. Ιδού, με πολύ απλά λόγια, μερικοί βασικοί αστερισμοί που μπορείτε να διακρίνετε με γυμνό μάτι στον νυχτερινό ουρανό.

NASA: Εγκέλαδος και Ευρώπη θα μπορούσαν να υποστηρίξουν εξωγήινη ζωή

H NASA ανακοίνωσε ότι έχει νέες ενδείξεις ότι τα πιο πιθανά μέρη στο Ηλιακό Σύστημα να εντοπίσουμε ζωή είναι οι δορυφόροι του Δία και του Κρόνου, Ευρώπη και Εγκέλαδος αντίστοιχα. Μάλιστα, όσον αφορά τον Εγκέλαδο οι επιστήμονες της NASA επεσήμαναν ότι διαθέτει σχεδόν όλα τα κρίσιμα στοιχεία που απαιτούνται για την ανάπτυξη ζωής. Γιατί οι ερευνητές της υπηρεσίας εντόπισαν στον δορυφόρο του Κρόνου Εγκέλαδο ίχνη μοριακού υδρογόνου, ενός από τα απαραίτητα συστατικά για την ανάπτυξη ζωής.