Το Europa Clipper θα αναζητήσει ζωή στην Ευρώπη

Η σχεδιαζόμενη αποστολή της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) στον μεγάλο δορυφόρο Ευρώπη του Δία, απέκτησε πλέον την επίσημη ονομασία Europa Clipper. Η ονομασία παραπέμπει στα θρυλικά ιστιοφόρα πλοία τύπου «κλίπερ» (clipper) που έπλεαν στους ωκεανούς της Γης κατά τον 19ο αιώνα. Τα τρικάταρτα πλοία έγιναν διάσημα για την ομορφιά και την ευελιξία τους, μεταφέροντας τσάι και άλλα αγαθά. Η αποστολή επισημοποιήθηκε και θα ξεκινήσει στη δεκαετία του 2020 για τον δορυφόρο του Δία

Advertisements

Λευκό νάνο αστέρι βρίσκεται σε σφικτή τροχιά γύρω από μια μαύρη τρύπα

Ερευνητές έχουν βρει αποδείξεις για ένα λευκό νάνο αστέρι που είναι σε τροχιά γύρω από μία πιθανή μαύρη τρύπα και σε απόσταση μόλις 961.000 χιλιομέτρων – ή μόνο 2,5 φορές την απόσταση μεταξύ της Γης και της Σελήνης. Σε ένα πολύ σφιχτό τροχιακό χορό, που έχουν δει ποτέ οι αστρονόμοι, για μια μαύρη τρύπα και ένα άστρο, ο λευκός νάνος στρέφεται γύρω από τη μαύρη τρύπα με μία εκπληκτική ταχύτητα – περίπου δύο περιστροφές κάθε ώρα, αναφέρει η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Monthly Notices της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.

Θεωρητικοί του Harvard πιστεύουν ότι μυστηριώδη γρήγορα ραδιοκύματα προέρχονται από εξωγήινους πολιτισμούς

Το 2007, ένας αστροφυσικός από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Βιρτζίνια, ο Duncan Lorimer, ανίχνευσε ένα σύντομο αλλά έντονο σήμα, ενώ έψαχνε μέσα στα αρχεία του τηλεσκόπιου Parkes στην Αυστραλία. Το σήμα ήταν γρήγορο. Η εκτόξευση της ραδιο-ακτινοβολίας, που προερχόταν από μια πηγή εκτός του Γαλαξία μας, διήρκεσε λιγότερο από 5 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Και ήταν εκτός λογικής.. Για να δημιουργηθεί μια τέτοια ;έκλαμψη – έκρηξη θα απαιτούσε τουλάχιστον 500 εκατομμύρια φορές την ισχύ του ήλιου μας. Η άγνωστη πηγή του σήματος έγινε από τότε πηγή έντονων συζητήσεων.

Το μαγνητικό πεδίο βοηθά την εκτόξευση αερίων από τις μαύρες τρύπες

Οι ισχυροί “άνεμοι” που δημιουργεί μια μαύρη τρύπα γύρω της, προέρχονται από την τεράστια ενέργεια που δημιουργεί το μαγνητικό πεδίο της, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, με τη συμμετοχή του αστροφυσικού Δημοσθένη Καζάνα και Ιωάννη Κοντόπουλου, μέλη της Ακαδημίας Αθηνών.