Το Νεφέλωμα της Κεφαλής του Αλόγου

Το Νεφέλωμα της Κεφαλής του Αλόγου (γνωστό επίσης και ως αντικείμενο Μπάρναρντ 33, είναι ένα σκοτεινό νεφέλωμα στον αστερισμό του Ωρίωνα.  Το νεφέλωμα καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1888 από την Σκοτσέζα αστρονόμο Βιλιαμίνα Φλέμινγκ, στο Αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Horsehead Nebula

Το νεφέλωμα απέχει περίπου 1.500 έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένα από τα πιο γνωστά νεφελώματα, επειδή το στροβιλιζόμενο νέφος σκόνης και αερίου, από το οποίο αποτελείται, μοιάζει με κεφάλι αλόγου όταν παρατηρείται από τη Γη.

ZOLT: Horsehead Nebula Infrared http://hubblesite.org/newscenter/archive/releases/2013/12/image/a  The infrared image of the Horsehead Nebula provides a very different view of a very familiar subject in unprecedented detail, and turned out to be a very popular image.  This also serves as a preview of results expected from the James Webb Space Telescope (JWST), HST's upcoming scientific successor. - <p>Looking like an apparition rising from whitecaps of interstellar foam, the  iconic Horsehead Nebula has graced astronomy books ever since its  discovery over a century ago. The nebula is a favorite target for amateur  and professional astronomers.</p> <p>In this new Hubble Space Telescope view, the nebula appears in a new  light, as seen in infrared wavelengths. The nebula, shadowy in optical  light, appears transparent and ethereal when seen in the infrared,  represented here with visible shades. The rich tapestry of the Horsehead  Nebula pops out against the backdrop of Milky Way stars and distant  galaxies that are easily seen in infrared light.</p> <p>The Horsehead was photographed in celebration of the 23rd anniversary  of the launch of Hubble aboard the space shuttle Discovery. Over its two  decades of producing ground-breaking science, Hubble has benefited  from a slew of upgrades, including the 2009 addition of a new imaging  workhorse: the high-resolution Wide Field Camera 3 that was used to  take this portrait of the Horsehead.</p> <p>The backlit wisps along the Horsehead's upper ridge are being  illuminated by Sigma Orionis, a young five-star system just off the top of  the Hubble image. A harsh ultraviolet glare from one of these bright stars  is slowly evaporating the nebula. Along the nebula's top ridge, two  fledgling stars peek out from their now-exposed nurseries.</p> <p>Gas clouds surrounding the Horsehead have already dissipated, but the  tip of the jutting pillar contains a slightly higher density of hydrogen and  helium, laced with dust. This casts a shadow that protects material  behind it from being photo-evaporated, and a pillar structure forms.  Astronomers estimate that the Horsehead formation has about five  million years left before it too disintegrates.</p> <p>The Horsehead Nebula is part of a much larger complex in the  constellation Orion. Known collectively as the Orion Molecular Cloud, it  also houses other famous objects such as the Great Orion Nebula (M42),  the Flame Nebula, and Barnard's Loop. At about 1,500 light-years away,  this complex is one of the nearest and most easily photographed regions  in which massive stars are being formed.</p> <p>Hubble's pairing of infrared sensitivity and unparalleled resolution offers  a tantalizing hint of what the upcoming James Webb Space Telescope, set  for launch in 2018, will be able to do.</p> <p><strong>For more information about the Horsehead Nebula, contact:</strong></p> <p>Ray Villard   <br />   Space Telescope Science Institute, Baltimore, Md.   <br />   410-338-4514   <br />   <a href="mailto:villard@stsci.edu">villard@stsci.edu</a> </p> <p>Zolt Levay   <br />   Space Telescope Science Institute, Baltimore, Md.   <br />   410-338-4907   <br />   <a href="mailto:levay@stsci.edu">levay@stsci.edu</a> </p> <p>&nbsp;</p>
Το σκοτεινό αυτό νέφος σκόνης και αερίου είναι μία από τις περιοχές του Συμπλέγματος Νεφών του Ωρίωνα όπου λαμβάνει χώρα αστρική γένεση. Αυτό το «αστρικό μαιευτήριο», όπως αποκαλούνται οι περιοχές αυτού του είδους, ενδέχεται να περιέχει πάνω από εκατό είδη οργανικών και ανόργανων αερίων, καθώς και σκόνη που αποτελείται από μεγάλα και σύνθετα οργανικά μόρια.

Η κόκκινη/ροζ λάμψη προέρχεται από αέριο υδρογόνο που βρίσκεται κυρίως πίσω από το νεφέλωμα και ιονίζεται από το κοντινό άστρο Σίγμα Ωρίωνα. Μαγνητικά πεδία που υπάρχουν στην περιοχή διαμορφώνουν τα αέρια που διαφεύγουν από το νεφέλωμα σε διακριτά ρεύματα, που αποτυπώνονται ως γραμμές στο ροζ φόντο. Στα όρια του τεράστιου νέφους βρίσκεται μία λαμπρή λωρίδα αερίου υδρογόνου. Οι πυκνότητες των αστέρων είναι αισθητά διαφορετικές στις δύο πλευρές της.

Wikipedia