Ψάχνοντας για ζωή στο πολυσύμπαν – Κόσμοι μέσα στο πολυσύμπαν με διαφορετικούς νόμους της φυσικής θα μπορούσαν να είναι ακόμα και κατοικήσιμοι

Άρθρο των Alejandro Jenkins του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Φλόριδας και Gilad Perez του Ινστιτούτου Weizmann του Ισραήλ στο περιοδικό Scientific American

Αρκετοί φυσικοί εδώ και καιρό έχουν υποστηρίξει ότι μια μικρή αλλαγή σε έναν από τους νόμους της φυσικής, θα προκαλούσε μια καταστροφή στον Κόσμο μας, διαταράσσοντας έτσι την κανονική εξέλιξη του σύμπαντος και κάνοντας με αυτό τον τρόπο αδύνατη την ύπαρξή μας.

Το Hubble είδε το σύμπαν μόλις 600 εκατομμύρια χρόνια μετά το Bing Bang

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble συνέλαβε μία από τις πρώτες στιγμές του σύμπαντος – μόλις 600 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, όταν το σύμπαν ήταν απλώς ένα ‘μικρό παιδί’.

Η φωτογραφία παρουσιάστηκε κατά τη συνεδρίαση της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας. Πρόκειται για την πιο πλήρη εικόνα μέχρι σήμερα του πρώιμου σύμπαντος, που δείχνει γαλαξίες με αστέρια ηλικίας λίγων εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, μαζί με τα ολοφάνερα αρχέγονα σημάδια του πρώτου σμήνους των άστρων.

Ακόμα πέντε εξωπλανήτες από το Kepler

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler της NASA ανακάλυψε πέντε νέους εξωπλανήτες, ανεβάζοντας πλέον σε πάνω από 400 τους πλανήτες που έχουν βρεθεί έξω από το ηλιακό μας σύστημα -και κανένας από αυτούς μέχρι στιγμής δεν φαίνεται κατάλληλος να φιλοξενεί ζωή -τουλάχιστον όπως την ξέρουμε στη Γη. Ένας από τους πέντε νέους εξωπλανήτες έχει εκπλήξει τους αστρονόμους, επειδή είναι ελαφρύς όσο το αφρώδες πολυστυρένιο.

Το Kepler, που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον ήλιο πέρυσι το Μάρτιο και είναι εφοδιασμένο με τη μεγαλύτερη και πιο ευαίσθητη κάμερα -95 megapixel- που έχει ποτέ εκτοξευτεί στο διάστημα, έχει εστιαστεί σε ένα μικρό μόνο κομμάτι του ουρανού, με στόχο την αναζήτηση εξωπλανητών στο μέγεθος της Γης. Για τα επόμενα τέσσερα έως έξι χρόνια θα μελετήσει πάνω από 100.000 ήλιους και τα αστρικά συστήματά τους.

Αν επιζήσουμε από το 2012 και τον πλανήτη Χ μας περιμένει ο αστεροειδής Άποφις

Έχουμε λιγότερα από δύο χρόνια προτού ο πλανήτης Nibiru, που υποτίθεται ότι βρίσκεται πέρα του Πλούτωνα, φέρει σε παγκόσμια κλίμακα το θάνατο και την καταστροφή. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις για να εμποδίσουν αυτή την καταστροφή. Αλλά φαίνεται ότι τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα.

Οι Ρώσοι έχουν ήδη αρχίσει να επεξεργάζονται σχέδια για να στείλουμε ένα διαστημόπλοιο στον αστεροειδή Άποφις (Apophis), προκειμένου να τον διώξει από την πορεία του και έτσι να αποφύγει μια σύγκρουση με τη Γη.

Ο Άποφις (η ορθή αστρονομική του ονομασία είναι 2004 MN4) είναι ένας αστεροειδής που βρίσκεται κοντά στην γήινη τροχιά. Εκτιμάται ότι έχει μήκος μεταξύ 330 και 450 μέτρα. Δύο πιθανές ημερομηνίες είχαν ορισθεί για τη σύγκρουση του Απόφις με τη Γη: η 13η Απριλίου του 2029 και 13η Απριλίου του 2036.

Το Σμήνος του “Χριστουγεννιάτικου Δέντρου”

Το Σμήνος του “Χριστουγεννιάτικου Δέντρου” πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο Carl Lampland του Παρατηρητηρίου Lowell . Με την αιχμή του προς τα νότια, η τριγωνική αυτή ομάδα πιστεύεται ότι είναι περίπου 2600 έτη φωτός μακριά και εκτείνεται σε μια έκταση, περίπου, 20 έτη φωτός.

Κοιτάξτε προσεκτικά το πιο λαμπρό του άστρο – το S του Μονόκαιρου δεν είναι μόνο ένα μεταβλητό, αλλά έχει επίσης ένα συνοδό 8ου μεγέθους. Η Ίδια η ομάδα πιστεύεται ότι είναι ηλικίας περίπου 2 εκατομμυρίων ετών. Το νεφέλωμα δεν είναι ορατό από τα μικρά τηλεσκόπια, αλλά το πιο φωτεινό τμήμα φωτίζεται από ένα από τα αστέρια του που βρίσκεται στο Νεφέλωμα του Κώνου. Όμως τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια μπορούν να δουν πλήρως ένα τμήμα του νέφους σαν σχήμα V σε αυτή την περιοχή. Στα βόρεια είναι η περιοχή που είναι γνωστή ως το Νεφέλωμα Foxfur, τμήμα ενός τεράστιου νεφελώματος που εκτείνεται από τους Διδύμους έως τον Ωρίωνα.

Απολαύστε το και Καλή Χρονιά!

Πηγή: Universe Today

Δύο νησιά στον Ειρηνικό που απέχουν 900 μόνο χιλιόμετρα έχουν την ίδια ώρα αλλά διαφορά ενός έτους

Είναι 31 Δεκεμβρίου ή 1η Ιανουαρίου, είναι χθες ή σήμερα; Τα πράγματα είναι σύνθετα σε ό,τι αφορά στον διεθνή καθορισμό της ώρας και της ημερομηνίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Όταν οι άνθρωποι στο νησί Σαμόα, στο Νότια Θάλασσα, θα ανοίγουν σαμπάνιες για να γιορτάσουν τη νέα χρονιά, στο νησί Τόγκα, μόλις 900 χιλιόμετρα δυτικά, η νέα χρονιά θα είναι ήδη μίας ημέρας.

Τα δύο νησιά έχουν ακριβώς την ίδια ώρα, αλλά διαφορετικές ημερομηνίες. Πρακτικά δηλαδή όταν στην Τόγκα είναι Παρασκευή, στη Σαμόα είναι Πέμπτη. Οι κάτοικοι της Σαμόα από την άλλη πλευρά μπορούν την Παρασκευή να τηλεφωνήσουν στους φίλους τους στην Τόγκα, όπου εκεί είναι ήδη Σάββατο.

Να μεταμορφώσουμε την εκπαίδευση των επιστημών

Σε ολόκληρη τη Δύση, τα χαμηλότερα κριτήρια στην επιστημονική εκπαίδευση θέτουν σε κίνδυνο τη μελλοντική ευημερία. Από τα μέσα του 19ου αιώνα, η Δύση εξαρτάτο από τεχνολογικές καινοτομίες και τα επιστημονικά επιτεύγματα τόσο για την επιρροή που ασκεί στον υπόλοιπο κόσμο όσο και για τις προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης. Αλλά η Δύση αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό ανταγωνισμό από τις αναδυόμενες χώρες της Ασίας, όπου η εκπαίδευση σε μαθηματικά και επιστήμες «ανθεί».

Σε γενικές γραμμές, ο ανταγωνισμός στον επιστημονικό τομέα και την τεχνολογία αποτελεί «ευλογία» – όσο πιο προηγμένο είναι ένα έθνος τόσο καλύτερα. Και η συνεργασία και ανταλλαγή ανθρωπίνου δυναμικού συνάδουν με την κερδοφορία των επιχειρήσεων, σε συνδυασμό με υψηλότερα πρότυπα ζωής. Αλλά θα πρέπει να αναγνωρισθεί ότι η υποχώρηση των εκπαιδευτικών κριτηρίων αναπόφευκτα θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομική ανάπτυξη.

‘Βρέφη’ μαύρες τρύπες: μια εξωτική πηγή για τις κοσμικές ακτίνες

Οι κοσμικές ακτίνες – σωματίδια που έχουν επιταχυνθεί κοντά στην ταχύτητα του φωτός – που ρέουν μακριά από τον Ήλιο μας όλο τον χρόνο, αν και είναι υποτονικές σε σύγκριση με τις λεγόμενες Κοσμικές Ακτίνες Πολύ Υψηλής Ενέργειας (UHECR). Αυτοί οι τύποι των κοσμικών ακτίνων προέρχονται από πηγές εκτός του ηλιακού συστήματος, και είναι πολύ πιο ενεργητικές από αυτές που έχουν προέλευση τον Ήλιο μας, αν και σαφώς πολύ σπανιότερες. Η συγχώνευση μεταξύ ενός λευκού νάνου και ενός άστρου νετρονίων ή μιας μαύρης τρύπας μπορεί να είναι μια πηγή αυτών των ακτίνων, και τέτοιες συγχωνεύσεις μπορεί να συμβαίνουν αρκετά συχνά ώστε να είναι η πιο σημαντική πηγή των εν λόγω ενεργητικών σωματιδίων UHECR.

Μια αστρονομική έρευνα για τις ακτινικές ταχύτητες των λευκών νάνων (SWARMS) – που αποτελεί μέρος της Έρευνας του Ουρανού Sloan – πρόσφατα ανακάλυψε ένα δυαδικό σύστημα εξωτικών αντικειμένων μόλις 165 έτη φωτός μακριά από το Ηλιακό Σύστημα. Το σύστημα αυτό, που ονομάστηκε SDSS 1257 +5428, φαίνεται να αποτελείται από ένα λευκό νάνο άστρο που είναι σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι νετρονίων ή σε μια μαύρη τρύπα μικρής μάζας.

Τα νετρίνα μπορεί να έχουν προκαλέσει την Σκοτεινή Ενέργεια

Μια νέα θεωρία ίσως εξηγήσει τη μυστηριώδη δύναμη που αναγκάζει το σύμπαν να διαστέλλεται ολοένα και πιο γρήγορα αλλά και με πιο γρήγορους ρυθμούς.

Θα μπορούσε όμως ένα νετρίνο – ένα ηλεκτρικά ουδέτερο και σχεδόν χωρίς μάζα σωματίδιο – να έχει προκαλέσει την σκοτεινή ενέργεια, μια δύναμη αντι-βαρύτητας που ανακαλύφθηκε μόλις πριν από μια δεκαετία;

Το 75% της υλοενέργειας του σύμπαντος πρέπει να αποτελείται από σκοτεινή  ενέργεια για να μπορεί να εξηγηθεί ο παρατηρούμενος ρυθμός επιτάχυνσης διαστολής του σύμπαντος

Αυτή όμως είναι η τελευταία ιδέα από μια ομάδα θεωρητικών φυσικών οι οποίοι δείχνουν ότι η σκοτεινή ενέργεια δημιουργήθηκε από ένα συμπύκνωμα νετρίνο σε κλάσματα του δευτερολέπτου μετά τη γέννηση του σύμπαντος, πριν 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια. Η σκέψη αυτή ξεκίνησε από υπολογισμούς που αποδεικνύουν ότι η πυκνότητα της σκοτεινής ενέργειας μπορεί να συγκριθεί με την τιμή της μάζας του νετρίνο, αναφέρει ο επικεφαλής ερευνητής Jitesh Bhatt, στο Ερευνητικό Εργαστήριο Φυσικής στο Ahmedabad, της Ινδίας.

Το Voyager ανακαλύπτει μαγνητικό ‘χνούδι’ γύρω από το Ηλιακό Σύστημα

Το διαστημικό σκάφος Voyager ανακάλυψε ένα πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο ακριβώς έξω από το Ηλιακό μας Σύστημα, το οποίο συγκρατεί ακέραιο το Τοπικό Διαστρικό Νέφος, γνωστό και ως Τοπικό Χνούδι (Local Fluff), λύνοντας έτσι το μυστήριο για το πώς μπορεί να διατηρείται το Νέφος.

Το Voyager διασχίζει τώρα μια ‘χέρσα’ ζώνη (heliosheath που είναι το απώτατο όριο του ηλιακού μας συστήματος (πέρα από το όριο του Κρουστικού Κύματος (termination shock) που απέχει 12 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα και πριν την Ηλιόπαυση). Το μαγνητικό πεδίο στο Τοπικό Χνούδι είναι σημειωμένο με κίτρινες γραμμές